Zapalenie krtani

Ostre zapalenie krtani (łac.laryngitis acuta) – choroba zapalna błony śluzowej górnych dróg oddechowych, najczęściej o etiologii zakaźnej. Przyczyną ostrego zapalenia krtani najczęściej jest zakażenie wirusowe, które może wikłać się zakażeniem bakteryjnym lub zakażenie pierwotnie bakteryjne, rzadziej lotne toksyny lub zaburzenia immunologiczne. W wyniku ostrego zapalenia trwającego góra kilka dni[1] może wystąpić miejscowe uszkodzenie nabłonka krtani, które goi się bez pozostawienia zmian. W przypadku przedłużania się stanu zapalnego może dochodzić do powstawania zmian włóknistych i rozwoju przewlekłego zapalenia. W zależności od czynników etiologicznych zapalenie często obejmuje również śluzówkę sąsiadujących struktur anatomicznych: gardła i tchawicy.

Pierwszym sygnałem, że z krtanią dzieje się coś niedobrego, jest zwykle uciążliwa suchość w gardle. Potem pojawia się łaskotanie, trudności z przełykaniem, wreszcie ból czy chrypka. Na ogół objawy te przypisujemy przeziębieniu, tymczasem mogą one mieć zupełnie inne podłoże. Dlatego w razie niepokojących symptomów trzeba zgłosić się do lekarza, żeby ustalił, co nam dolega.

Najczęstsze objawy zapalenia krtani to:

- Ból i pieczenie krtani, uczucie, jakby się miało przeszkodę w gardle, mogą być wywołane przez refluks żołądkowo-przełykowy. Treść żołądkowa cofa się do dolnego odcinka przełyku i gardła, podrażnia śluzówkę krtani i powoduje takie dolegliwości. Warto wtedy zgłosić się do gastrologa.
- Chrypka, pokasływanie, chrząkanie albo nagły zanik głosu mogą być wynikiem silnego stresu, zaburzeń neurologicznych. Konieczna bywa pomoc neurologa lub psychiatry.
- Przyczyną obniżenia głosu i chrypki mogą być zaburzenia hormonalne, np. niedoczynność tarczycy, niedobór estrogenów u kobiet po menopauzie. Trzeba skonsultować się z endokrynologiem lub ginekologiem.

Przyczyny

Wśród czynników predysponujących do występowania nawracających zapaleń krtani lub rozwoju formy przewlekłej choroby wymienić można:

  • współistnienie alergii,
  • chorobę refluksową,
  • zaburzenia hormonalne,
  • nawracające lub przewlekłe zapalenia w obrębie dróg oddechowych (np. przewlekłe zapalenie zatok, gardła, nieżyt nosa),
  • palenie tytoniu,
  • nadmierne spożywanie alkoholu,
  • praca w pomieszczeniach suchych (np. źle funkcjonująca klimatyzacja), pełnych oparów chemicznych i pyłów,
  • zawodowe nadużywanie głosu (np. nauczyciele, dziennikarze, recepcjoniści)

Leczenie

Polega na stosowaniu substancji rozrzedzających wydzielinę (mukolitycznych), piciu dużej ilości płynów, a także dbaniu o nawilżanie pomieszczeń. U dorosłych wskazane jest ograniczenie używania głosu przez kilka dni. Podczas choroby należy bezwzględnie unikać zimnych napojów, lodów, palenia tytoniu, picia alkoholu oraz ostrych i gorących potraw. W przypadku nasilonej duszności, szczególnie u dzieci, wskazane jest leczenie szpitalne.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>